چت روم
کلمات کلیدی


درباره ما


ariusabdulahad

ایمیل : arius1983@yahoo.com



  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 3:52 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
Learn More


Help us answer these

Post a question - any question - to the WikiAnswers community:


 

Copyrights:

Britannica Concise Encyclopedia. Britannica Concise Encyclopedia. © 1994-2010 Encyclopædia Britannica, Inc. All rights reserved.  Read more
Music Encyclopedia. The Concise Grove Dictionary of Music. Copyright © 1994 by Oxford University Press, Inc.. All rights reserved.  Read more
Biography. © 2006 through a partnership of Answers Corporation. All rights reserved.  Read more
French Literature Companion. The New Oxford Companion to Literature in French. Copyright © 1995, 2005 by Oxford University Press. All rights reserved.  Read more
Columbia Encyclopedia. The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition Copyright © 2010, Columbia University Press. Licensed from Columbia University Press. All rights reserved. www.cc.columbia.edu/cu/cup/ Read more
Psychoanalysis. International Dictionary of Psychoanalysis. Copyright © 2005 by The Gale Group, Inc. All rights reserved.  Read more
Quotes By. Copyright © 2008 QuotationsBook.com. All rights reserved.  Read more
Wikipedia. This article is licensed under the Creative Commons Attribution/Share-Alike License. It uses material from the Wikipedia article "Romain Rolland" Read more
  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 3:42 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
Nobel Prize® medal - registered trademark of the Nobel Foundation

The Nobel Prize in Literature 1915

"as a tribute to the lofty idealism of his literary production and to the sympathy and love of truth with which he has described different types of human beings"
Romain Rolland
Romain Rolland
France
b. 1866
d. 1944
 
 
 
Titles, data and places given above refer to the time of the award.
نقل از Photos: Copyright © The Nobel Foundatiohttp://nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1915/n
  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 3:29 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad

Biography

Rolland was born in Clamecy, Nièvre to a family of notaries; he had both peasants and wealthy townspeople in his lineage. Writing introspectively in his Voyage intérieur (1942), he sees himself as a representative of an "antique species". He would cast these ancestors in Colas Breugnon (1919).

Accepted to the École normale supérieure in 1886, he first studied philosophy, but his independence of spirit led him to abandon that so as not to submit to the dominant ideology. He received his degree in history in 1889 and spent two years in Rome, where his encounter with Malwida von Meysenbug–who had been a friend of Nietzsche and of Wagner–and his discovery of Italian masterpieces were decisive for the development of his thought. When he returned to France in 1895, he received his doctoral degree with his thesis The origins of modern lyric theatre and his doctoral dissertation, A History of Opera in Europe before Lully and Scarlatti.

His first book was published in 1902, when he was 36 years old. Through his advocacy for a 'people's theatre', he made a significant contribution towards the democratization of the theatre. As a humanist, he embraced the work of the philosophers of India ("Conversations with Rabindranath Tagore" and Mohandas Gandhi). Rolland was strongly influenced by the Vedanta philosophy of India, primarily through the works of Swami Vivekananda.[2]

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 3:23 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
Romain Rolland

Rolland with Gandhi in Switzerland, 1931.
The two were friends and regular correspondents.
Born 29 January 1866(1866-01-29)
Clamecy, Nièvre
Died 30 December 1944 (aged 78)
Vézelay
Occupation Dramatist, Essayist, Art historian, Novelist
Nationality French
Writing period 1902–1944
Notable award(s) Nobel Prize in Literature
1915

Romain Rolland (29 January 1866 – 30 December

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 3:18 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad

People's theatre

"The people have been gradually conquered by the bourgeois class, penetrated by their thoughts and now want only to resemble them. If you long for a people's art, begin by creating a people!"
Romain Rolland, Le Théâtre du peuple (1903).[3]

Rolland's most significant contribution to the theatre lies in his advocacy for a "popular theatre" in his essay The People's Theatre (Le Théâtre du peuple, 1902).[4] "There is only one necessary condition for the emergence of a new theatre", he wrote, "that the stage and auditorium should be open to the masses, should be able to contain a people and the actions of a people".[5] The book was not published until 1913, but most of its contents had appeared in the Revue d'Art Dramatique between 1900 and 1903. Rolland attempted to put his theory into practice with his melodramatic dramas about the French Revolution, Danton (1900) and The Fourteenth of July (1902), but it was his ideas that formed a major reference point for subsequent practitioners.[4]

Programme sheet for Piscator's 1922 production of Rolland's drama The Time Will Come (1903), at the Central-Theater in Berlin.

The essay is part of a more general movement around the turn of that century towards the democratization of the theatre. The Revue had held a competition and tried to organize a "World Congress on People's Theatre", and a number of People's Theatres had opened across Europe, including the Freie Volksbühne movement ('Free People's Theatre') in Germany and Maurice Pottecher's Théâtre du Peuple in France. Rolland was a disciple of Pottecher and dedicated The People's Theatre to him.

Rolland's approach is more aggressive, though, than Pottecher's poetic vision of theatre as a substitute 'social religion' bringing unity to the nation. Rolland indictes the bourgeoisie for its appropriation of the theatre, causing it to slide into decadence, and the deleterious effects of its ideological dominance. In proposing a suitable repertoire for his people's theatre, Rolland rejects classical drama in the belief that it is either too difficult or too static to be of interest to the masses. Drawing on the ideas of Jean-Jacques Rousseau, he proposes instead "an epic historical theatre of 'joy, force and intelligence' which will remind the people of its revolutionary heritage and revitalize the forces working for a new society" (in the words of Bradby and McCormick, quoting Rolland).[6] Rolland believed that the people would be improved by seeing heroic images of their past. Rousseau's influence may be detected in Rolland's conception of theatre-as-festivity, an emphasis that reveals a fundamental anti-theatrical prejudice: "Theatre supposes lives that are poor and agitated, a people searching in dreams for a refuge from thought. If we were happier and freer we should not feel hungry for theatre. [...] A people that is happy and free has need of festivities more than of theatres; it will always see in itself the finest spectacle."[7]

Rolland's dramas have been staged by some of the most influential theatre directors of the twentieth century, including Max Reinhardt and Erwin Piscator.[8] Piscator directed the world première of Rolland's pacifist drama The Time Will Come (Le Temps viendra, written in 1903) at Berlin's Central-Theater, which opened on 17 November 1922 with music by K Pringsheim and scenic design by O Schmalhausen and M Meier.[9] The play addresses the connections between imperialism and capitalism, the treatment of enemy civilians, and the use of concentration camps, all of which are dramatised via an episode in the Boer War.[10] Piscator described his treatment of the play as "thoroughly naturalistic", whereby he sought "to achieve the greatest possible realism in acting and decor."[11] Despite the play's overly-rhetorical style, the production was reviewed positively.[10]

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 3:14 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad

Rolland's most famous novel is the 10-volume roman-fleuve Jean-Christophe (1903-1912), which brings "together his interests and ideals in the story of a German musical genius who makes France his second home and becomes a vehicle for Rolland's views on music, social matters and understanding between nations".[12] His other novels are Colas Breugnon (1919), Clérambault (1920), Pierre et Luce (1920) and his second roman-fleuve, the 7-volume L'âme enchantée (1922-1933).

Academic career

He became a history teacher at Lycée Henri IV, then at the Lycée Louis le Grand, and member of the École française de Rome, then a professor of the History of Music at the Sorbonne, and History Professor at the École Normale Supérieure.

A demanding, yet timid, young man, he did not like teaching. He was not indifferent to youth: Jean-Christophe, Olivier and their friends, the heroes of his novels, are young people. But with real-life persons, youths as well as adults, Rolland maintained only a distant relationships. He was first and foremost a writer. Assured that literature would provide him with a modest income, he resigned from the university in 1912.

Romain Rolland was a lifelong pacifist. He protested against the first World War in Au-dessus de la Mêlée (1915), Above the Battle (Chicago, 1916). In 1924, his book on Gandhi contributed to the Indian nonviolent leader's reputation and the two men met in 1931.

In 1928 he and Hungarian scholar, philosopher and natural living experimenter Edmund Bordeaux Szekely founded the International Biogenic Society to promote and expand on their ideas of the integration of mind, body and spirit.

He moved to Villeneuve, on the shores of Lac Léman (Lake Geneva) to devote himself to writing. His life was interrupted by health problems, and by travels to art exhibitions. His voyage to Moscow (1935), on the invitation of Maxim Gorky, was an opportunity to meet Stalin, whom he considered the greatest man of his time.[citation needed] Rolland served unofficially as ambassador of French artists to the Soviet Union. However, as a pacifist, he was uncomfortable with Stalin’s brutal repression of the opposition. He attempted to discuss his concerns with Stalin, and was involved in the campaign for the release of the Left Opposition activist/writer Victor Serge and wrote to Stalin begging clemency for Nikolai Bukharin. During Serge’s imprisonment (1933-1936), Rolland had agreed to handle the publications of Serge’s writings in France, despite their political disagreements.

In 1937, he came back to live in Vézelay, which, in 1940, was occupied by the Germans. During the occupation, he isolated himself in complete solitude.

Never stopping his work, in 1940, he finished his memoirs. He also placed the finishing touches on his musical research on the life of Ludwig van Beethoven. Shortly before his death, he wrote Péguy (1944), in which he examines religion and socialism through the context of his memories. He died on 30 December 1944 in Vézelay.

In 1921, his close friend, the Austrian writer Stefan Zweig, wrote his biography: The Man and His Works. Zweig profoundly admired Rolland, of whom he once said to be: "the moral consciousness of Europe" during the years of turmoil and War in Europe.

Herman Hesse dedicated Siddhartha to Romain Rolland "my dear friend".

Correspondence with Freud

1923 saw the beginning of a correspondence between the famous psychoanalyst Sigmund Freud and Rolland, who found that the admiration that he showed for Freud was reciprocated in equal measures (Freud proclaiming in a letter to him: "That I have been allowed to exchange a greeting with you will remain a happy memory to the end of my days.").[13] This correspondence introduced Freud to the concept of the "oceanic feeling" that Rolland had developed through his study of Eastern mysticism. Freud opened his next book Civilization and its Discontents (1929) with a debate on the nature of this feeling, which he mentioned had been noted to him by an anonymous "friend". This friend was Rolland. Rolland would remain a major influence on Freud's work, continuing their correspondence right up to Freud's death in 1939.[14]

Quotations

  • "To one whose mind is free, there is something even more intolerable in the suffering of animals than in the sufferings of humans. For with the latter, it is at least admitted that suffering is evil and that the person who causes it is a criminal. But thousands of animals are uselessly butchered every day without a shadow of remorse. If any person were to refer to it, they would be thought ridiculous. And that is the unpardonable crime. That alone is the justification of all that humans may suffer. It cries vengeance upon all the human race. If God exists and tolerates it, it cries vengeance upon God." Jean Christophe.
  • "If there is one place on the face of the earth where all the dreams of living men have found a home from the very earliest days when man began the dream of existence, it is India....For more than 30 centuries, the tree of vision, with all its thousand branches and their millions of twigs, has sprung from this torrid land, the burning womb of the Gods. It renews itself tirelessly showing no signs of decay." [15] Life of Ramakrishna
  • "The true Vedantic spirit does not start out with a system of preconceived ideas. It possesses absolute liberty and unrivalled courage among religions with regard to the facts to be observed and the diverse hypotheses it has laid down for their coordination. Never having been hampered by a priestly order, each man has been entirely free to search wherever he pleased for the spiritual explanation of the spectacle of the universe.",[16] Life of Vivekananda.
  • "There are some dead who are more alive than the living."
  • "No, no! It would be more true to say that there are some who are more dead than the dead." "Maybe. In any case there are old things which are still young."

"Then if they are still young we can find them for ourselves. . . . But I don't believe it. What has been good once never is good again."

Romain Rolland, "Jean-Christophe: Revolt," p. 395

  • "All these young millionaires were anarchists, of course: when a man possesses everything it is the supreme luxury for him to deny society: for in that way he can evade his responsibilities."[17]
  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 2:9 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
 Romain Rolland Bibliography
Year Work Notes
1888 Amour d'enfants  
1891 Les Baglioni Unpublished during his lifetime.
1891 Empédocle
(Empedocles)
Unpublished during his lifetime.
1891 Orsino Unpublished during his lifetime.
1892 Le Dernier Procès de Louis Berquin
(The Last Trial of Louis Berquin)
 
1895 Les Origines du théâtre lyrique moderne
(The origins of modern lyric theatre)
Academic treatise, which won a prize from the Académie Française
1895 Histoire de l'opéra avant Lully et Scarlatti
(A History of Opera in Europe before Lully and Scarlatti)
Dissertation for his doctorate in Letters
1895 Cur ars picturae apud Italos XVI saeculi deciderit Latin-language thesis on the decline in Italian oil painting in the course of the sixteenth century
1897 Saint-Louis  
1897 Aërt Historical/philosophical drama
1898 Les Loups
(The Wolves)
Historical/philosophical drama
1899 Le Triomphe de la raison
(The Triumph of Reason)
Historical/philosophical drama
1899 Georges Danton Historical/philosophical drama
1900 Le Poison idéaliste  
1901 Les Fêtes de Beethoven à Mayence  
1902 Le Quatorze Juillet
(July 14–Bastille Day)
Historical/philosophical drama
1902 François-Millet  
1903 Vie de Beethoven
(Life of Beethoven)
Biography
1903 Le temps viendra
(The Time Will Come)
Drama  
1903 Le Théâtre du peuple
(The People's Theatre)
Seminal essay in the democratization of theatre.
1904 La Montespan Historical/philosophical drama
1904 - 1912 Jean-Christophe Cycle of ten volumes divided into three series–Jean-Christophe, Jean-Christophe à Paris, and la Fin du voyage, published by Cahiers de la Quinzaine
1904 L'Aube First volume of the series Jean-Christophe
1904 Le Matin
(Morning)
Second volume of the series Jean-Christophe
1904 L'Adolescent
(The Adolescent)
Third volume of the series Jean-Christophe
1905 La Révolte
(The Revolt)
Fourth volume of the series Jean-Christophe
1907 Vie de Michel-Ange
(Life of Michelangelo)
Biography
1908 Musiciens d'aujourd'hui
(Contemporary Musicians)
Collection of articles and essays about music
1908 Musiciens d'autrefois
(Musicians of the Past)
Collection of articles and essays about music
1908 La Foire sur la place First volume of the series Jean-Christophe à Paris
1908 Antoinette Second volume of the series Jean-Christophe à Paris
1908 Dans la maison
(At Home)
Third volume of the series Jean-Christophe à Paris
1910 Haendel  
1910 Les Amies
(Friends)
First volume of the series la Fin du voyage
1911 La Vie de Tolstoï
(Life of Tolstoy)
Biography
1911 Le Buisson ardent Second volume of the series la Fin du voyage
1912 La Nouvelle Journée Third volume of the series la Fin du voyage
1912 L'Humble Vie héroïque
(The Humble Life of the Hero)
 
1915 Au-dessus de la mêlée
(Above the Battle)
Pacifist manifesto
1915   Received the Nobel Prize in Literature
1917 Salut à la révolution russe
(Salute to the Russian Revolution)
 
1918 Pour l'internationale de l'Esprit
(For the International of the Spirit)
 
1918 L'Âge de la haine
(The Age of Hatred)
 
1919 Colas Breugnon Burgundian story
1919 Les Précurseurs
(The Precursors)
 
1920   Founded the review Europe
1920 Clérambault  
1920 Pierre et Luce  
1921 Pages choisies
(Selected Pages)
 
1921 La Révolte des machines
(The Revolt of the Machines)
 
1922-1933 L'Âme enchantée
(The Enchanted Soul)
Seven volumes
1922 Annette et Sylvie First volume of l'Âme enchantée
1922 Les Vaincus  
1924 L'Été
(Summer)
Second volume of l'Âme enchantée
1924 Mahatma Gandhi  
1925 Le Jeu de l'amour et de la mort
(The Game of Love and Death)
 
1926 Pâques fleuries  
1927 Mère et fils
(Mother and Child)
Third volume of l'Âme enchantée
1928 Léonides  
1928 De l'Héroïque à l'Appassionata
(From the Heroic to the Passionate)
 
1929 Essai sur la mystique de l'action
(A study of the Mystique of Action)
 
1929 L'Inde vivante
(Living India)
Essays
1929 Vie de Ramakrishna
(Life of Ramakrishna)
Essays
1930 Vie de Vivekananda
(Life of Vivekananda)
Essays
1930 L'Évangile universel Essays
1930 Goethe et Beethoven Essay
1933 L'Annonciatrice  
1935 Quinze Ans de combat  
1936 Compagnons de route  
1937 Le Chant de la Résurrection
(Song of the Resurrection)
 
1938 Les Pages immortelles de Rousseau
(The Immortal Pages of Rousseau)
 
1939 Robespierre Historical/philosophical drama
1942 Le Voyage intérieur
(The Interior Voyage)
 
1943 La Cathédrale interrompue
(The Interrupted Cathedral)
Volumes I and II
1945 Péguy Posthumous publication
1945 La Cathédrale interrompue Volume III, posthumous
  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 1:52 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
Quotes By:

Romain Rolland

Top

Quotes:

"I know at last what distinguishes man from animals; financial worries."

"Skepticism, riddling the faith of yesterday, prepared the way for the faith of tomorrow."

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 11:46 AM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
Psychoanalysis:

Romain Edmé Paul-émile Rolland

Top

1866-1944

The French author Romain Edmé PaulÉmile Rolland was born on January 26, 1866, in Clamecy, a small town in Burgundy, and died on December 30, 1944, in the old village of Vézelay.

Freud held Rolland in high esteem for his insight into the mind of a child, and he called The Enchanted Soul "a most beautiful novel." André Malraux thought Rolland was "the last of the great French romantic novelists." Quite unlike Freud, Rolland was musical to the core and the seven volumes of his Beethoven the Creator were published between 1928 and 1943. He was awarded the 1915 Nobel Prize for literature for his novel Jean-Christophe.

A politically engaged intellectual from the time of the Dreyfus Affair at the turn of the twentieth century, Rolland aroused Freud's admiration for the anti-war stance he took in 1914 with his essay "Au-dessus de la mêlée" (Above the Battle), in which he argued for international brotherhood instead of mutual destruction. Rolland denounced Hitler as early as 1933 and condemned Jewish persecution as a "crime against humanity." Indeed, Rolland declined the Goethe Prize after the Nazis came to power. After lending critical support to the Soviet Union as a part of anti-Hiterlian strategy, Rolland's idealism moved him for a time in the direction of non-critical communist fellow-traveler. Rolland's correspondence shows his introspective side and his value as an eyewitness to history. (Duchatelet, 1976).

Aware of trends in German culture, Rolland read Freud as early as 1909. The two men would exchange about twenty letters from 1923 to 1936; Freud's first communication was written the same week he was diagnosed with cancer of the jaw. Rolland visited Freud only once, on May 14, 1924.

The highly idealized intellectual and emotional relationship between Freud and Rolland suggests a veritable epistolary transference that served Freud as a sounding board for self-analysis during his later years, and several of his major works found their point of departure in exchanges with his "venerated" alter ego.

Despite differences of background and culture, powerful affinities joined these two romantic heroes. Freud admired the poet and "apostle of love for mankind" (Freud, 1960), while Rolland viewed Freud as a "conquistador" of the new world of the mind. In Spinoza they shared a common thread of influence—Rolland, the Christian without a church, inspired by "the enlightened Spinoza" and Freud the "Jewish heretic." Both were critical of the dogmas of organized religion but differed over the role of religious feeling. Rolland reproached Freud for not having analyzed the "oceanic feeling" associated with religiosity. Rolland's pantheism led him to view mysticism, by contrast, as a path to knowledge of the human mind; this represents an element of Spinoza's intellectual heritage and contrasts with the uncompromising nineteenth-century atheism of David Friedrich Strauss and Ludwig Feuerbach, to which Freud was heir.

In the first chapter of Civilization and Its Discontents Freud located the "oceanic feeling" in the primitive, undifferentiated ego; he pursued the dialogue with Rolland by searching for the causes of civilized unhappiness, which he attributed to excessive repression of sexual and aggressive drives and to the loss of collective ideals. Close to Rolland in his critique of Nazi anti-Semitism, Freud differed with him in showing that quasi-religious idealization of communist dogma masked its underlying violence.

The Journey Within (1942), a kind of self-analysis, which Rolland began after his visit to Freud, reveals an unconscious communication with him: he wrote about mourning his two-year-old sister, Madeleine, who died when he was five. In a mirror transference, with twelve years in age between them, Freud analyzed his own childhood grief, associated with the death of his infant brother Julius, when he was about two years old, in his "A Disturbance of Memory on the Acropolis" (1936a), addressed to Rolland on the occasion of the latter's seventieth birthday. Capping their correspondence and transference relationship, several of Freud's last writings developed themes first sketched in this final burst of self-analysis.

Bibliography

Duchatelet, B. (1976).Á propos d'une correspondance qui n'est pas encore générale. Revue d'histoire littéraire de la France, 76, 958-975.

Freud, Sigmund. (1927c). Future of an illusion. SE, 21.

——. (1930a). Civilization and its discontents. SE, 21.

——. (1960). Letters. New York: Basic.

Rolland, Romain. (1959). The journey within. New York: Philosophical Library.

Vermorel, Henri, and Vermorel, Madeleine (Eds.). (1993) Sigmund Freud et Romain Rolland: Correspondance 1923-1936. Paris: Presses Universitaires de France.

—HENRI VERMORELAND MADELEINE VERMOREL

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 11:41 AM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
 

Romain Rolland

Rolland, Romain (rômăN' rôläN'), 1866-1944, French novelist, biographer, playwright, and musicologist. After studying in Paris he spent two crucial years in Rome, where he was influenced by German intellectuals. He wrote biographies of Beethoven (1903, tr. 1909), Michelangelo (1905, tr. 1915), Tolstoy (1911, tr. 1911), and Mahatma Gandhi (1924, tr. 1924). His 10-volume novel Jean-Christophe (1904-12, tr. 1910-13), established his reputation in the literary world. An example of the roman-fleuve, or continuous series of novels, it is a fictional biography of a German-born musician and a study of contemporary French and German civilization. Rolland was awarded the 1915 Nobel Prize in Literature. His genuine pacifistic philosophy and the courage of his convictions, reflected in Above the Battle (1915, tr. 1916), led to self-imposed exile in Switzerland, where he remained until 1938. Among his other works are the play The Wolves (1898, tr. 1937), inspired by the Dreyfus Affair; the seven-volume novel The Soul Enchanted (1922-33, tr. 1925-34); and a biography (1945) of Péguy. Journey Within (2d ed. 1959, tr. 1947) and Mémoires (1956) are autobiographical.

Bibliography

See biography by W. T. Starr (1972); study by H. March (1973).

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 11:38 AM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
 

Romain Rolland

Top

Rolland, Romain (Edme Paul-Émile) (1866-1944). French novelist, playwright, biographer, musicologist, and Nobel Prize winner (1915). As a stFrench Literature Companion:udent in Rome he was strongly influenced by the German socialist Malwida von Meysenbug. Her ideas, together with the teaching of Tolstoy, largely shaped his political, humanitarian, and internationalist ideas. These were tested by World War I, when his essay, Au-dessus de la mêlée (1915), with its appeal to the intellectuals of France and Germany to refuse war and strive for peace, made him many enemies. Later, he was to evolve towards a distinctly individual mixture of Marxism and oriental mysticism.

In the first 45 years of the century Rolland published biographies of Beethoven (1903), Michelangelo (1908), Tolstoy (1911), Gandhi (1924), Ramakrishna (1929), Vivekananda (1930), and Péguy (1944). His writings on music included a history of European opera before Lully and Scarlatti, and a six-volume study of Beethoven's work. His best-known plays were organized into two trilogies, Le Théâtre de la Révolution (1909) and Les Tragédies de la foi (1913), largely inspired by the ‘popular theatre’ ideas of Maurice Pottecher. His main novels are Jean-Christophe (1904-12), Colas Breugnon (1919), Clérambault (1920), and L'Âme enchantée (1922-33).

[John Cruickshank]

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 11:37 AM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
Biography:

Romain Rolland

Top

The French writer Romain Rolland (1866-1944) was the author of many works, all reflecting the conscience of a great humanist.

Romain Rolland was born on Jan. 29, 1866, in Clamecy (Burgundy). His family moved to Paris in 1880, where he graduated from the École Normale Supérieure in 1889 in history. During these years, disillusioned by the decadence of French society, having lost faith in Catholicism, but still looking for ideals, he turned toward the pantheism of Baruch Spinoza. In 1889 he arrived in Rome, where he discovered the Italian Renaissance and met Malvida von Meysenburg, who introduced him to the heroes of revolution and German romanticism; these various influences appear for the first time in his two unpublished dramas - Empedocle and Orsino.

Rolland returned to Paris in 1891, where he slowly turned toward the incipient socialism. In 1898, involved in the polemic aroused by the Dreyfus Affair, he wrote Les Loups (The Wolves), a play that transposed the case to 1793 and attempted to present objectively the arguments of both sides. The success of Les Loups encouraged him to write a whole cycle of plays on the French Revolution, whose spirit, he thought, must be carried into the future; among them were Danton (1900) and Le Quatorze Juillet (1902; The Fourteenth of July). Believing in the revolutionary role of culture, he wrote a series of essays in Le Théâtre du peuple (1903; The People's Theater).

In 1904 Rolland taught at the Sorbonne, inaugurating a course on the history of music. From 1904 to 1912 he wrote Jean-Christophe, a novel which shows the confrontation between an artist and a decadent society. Built like a symphony, Jean-Christophe is an affirmation of the German musical genius. Colas Breugnon (1914) is, on the contrary, a novel whose humor reminds one of François Rabelais. Meanwhile Rolland produced a series of biographies: Beethoven (1903), Michel-Ange (1906), and Tolstoi (1911).

Rolland spent the war years in Switzerland. He accused both France and Germany in a series of essays, Au dessus de la melée (Above the Battle). After the fall of Europe, only the Russian Revolution gave him some hope for the future. Opposing violence, he did not, however, join the Communist party. Throughout the 1920s he called for the unity of all truth-searching minds, regardless of political opinion, in Déclaration d'indépendance de l'esprit (1919; Declaration of the Independence of the Mind). His belief in nonviolence made him praise the Gandhian idea of revolution through his several books on Hindu thought.

Rolland meanwhile came back to his plays on the French Revolution; the last one was Robespierre (1939). In 1933 he published another novel, L'Â me enchantée (The Enchanted Soul), dealing with the problem of political action. Moved perhaps by the mounting fascism, he adhered more closely to communism; several essays show this evolution, in particular, Quinze ans de combat (Fifteen Years of Struggle).

In 1938 Rolland settled in Vézelay, where he composed his Mémoires and Le Voyage intérieur (Journey inside Himself), his spiritual autobiography. He died on Dec. 30, 1944.

Further Reading

Stefan Zweig, Romain Rolland: The Man and His Work, translated by Eden and Cedar Paul (1921), is one of the best studies but necessarily incomplete. William T. Starr, the specialist on Rolland who published the detailed and very useful A Critical Bibliography of the Published Writings of Romain Rolland (1950), also wrote Romain Rolland: One against All - A Biography (1971), based on Rolland's works, letters, notes, and diary.

Additional Sources

Kastinger Riley, Helene M., Romain Rolland, Berlin: Colloquium-Verlag, 1979.

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 11:35 AM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
Music Encyclopedia:

Romain Rolland

Top

(b Clamecy, 29 Jan 1886; d Vézelay, 30 Dec 1944). French man of letters and writer on music. He studied in Paris and Rome, became director of the music school of the Ecole des Hautes Etudes Sociales (1902-11) and in 1903 was appointed to the first chair of music history at the Sorbonne, retiring in 1913 because of ill-health. As historian, critic, biographer, novelist, playwright and polemicist, Rolland ranged wide. He took a personal view of history of a rigorously moral tone; this gave a distinctive flavour to his biographies of Beethoven (of whom he wrote a single-volume life and a sevenvolume study) and Handel and to his numerous articles. He saw history primarily in terms of the noble, superior soul; because of music's universality, profundity and spontaneity, he believed it was often the first to give expression to fundamental changes in society. In this spirit he composed his vast ‘roman fleuve’ Jean-Christophe (1904-12) using the life of a fictional composer as a symbol around which to synthesize his convictions about the nature, history and moral significance of music, its racial characteristics and its function.

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 11:33 AM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
Romain Rolland
(born Jan. 29, 1866, Clamecy, France — died Dec. 30, 1944, Vézelay) French novelist, dramatist, and essayist. At age 14 he went to Paris to study and found a society in spiritual disarray, and his life and writings came to reflect his concern with major social, political, and spiritual events. From 1910 he taught music history at the Sorbonne. His best-known novel is Jean-Christophe (1904 – 12), a 10-volume epic whose protagonist is modeled half on Ludwig van Beethoven and half on himself. His pamphlet Above the Battle (1915) calls on France and Germany to respect truth and humanity during World War I. In the 1920s he turned to interpreting the mystical philosophy of Asia, especially India, in works such as Mahatma Gandhi (1924). He wrote several other major biographies, including Beethoven (1910). He was awarded the Nobel Prize for Literature in 1915.

For more information on Romain Rolland, visit Britannica.com.

  • تاریخ ارسال : Mon 22 Mar 2010, 2:21 AM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad
 
http://nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1915/rolland.jpgRomain Rolland Biography

Romain Rolland (January 29, 1866 - December 30, 1944) was a French writer. His first book was published in 1902, when he was already 36 years old. Thirteen years later, he won the Nobel Prize for Literature 1915 for his most important work, Jean-Christophe.

His mind sculpted by a passion for music and hero-worship, he sought a means of communion among men for his entire life. Because of his insistence upon justice and his humanist ideal, he looked for peace during and after the First World War in the works of the philosophers of India ("Conversations with Rabindranath Tagore", and Mohandas Gandhi), then in the new world that the Soviet Union initially wanted to achieve. But he would not find peace except in writing his works.

Life
Rolland was born in Clamecy, Nièvre to a family of notaries; he had both peasants and wealthy townspeople in his lineage. Writing introspectively in his Voyage intérieur (1942), he sees himself as a representative of an "antique species". He will cast these ancestors in a truculent bawdy tale Colas Breugnon (1919).

Accepted to the École normale supérieure in 1886, he first studied philosophy, but his independence of spirit led him to abandon that so as not to submit to the dominant ideology. He received his degree in history in 1889 and spent two years in Rome, where his encounter with Malwida von Meysenburg -- who had been the friend of Nietzsche and of Wagner -- and his discovery of Italian masterpieces were decisive for the development of his thought. When he returned to France in 1895, he received his doctoral degree with his thesis The origins of modern lyric theatre and his doctoral dissertation, A History of Opera in Europe before Lully and Scarlatti.


A teacher, a pacifist, and a loner
He became a history teacher at Lycée Henri IV, then at the Lycée Louis le Grand, and the École française de Rome, then a professor of the History of Music at the Sorbonne, and History Professor at the École Normale Supérieure.

A demanding, yet timid, young man, he did not like teaching. Not that he was indifferent to the youth: Jean-Christophe, Olivier and their friends -- the heroes of his novels -- are young people. But with living youths, like adults, Rolland only maintained distant relationships. He was above all a writer. Assured that literature would provide him with a modest income, he resigned from the university in 1912.

Romain Rolland was a lifelong pacifist. In 1924, his book on Gandhi contributed to the latter's reputation, and the two men met in 1931.

He moved to the shores of Lac Léman (Lake Geneva) to devote himself to writing. His life was interrupted by health problems, and by travels to art exhibitions. His voyage to Moscow (1935), on the invitation of Maxim Gorky, was an opportunity to meet Stalin, and he served unofficially as ambassador of the French artists to the Soviet Union.

In 1937, he came back to live in Vézelay, which, in 1940, was occupied by the Germans. During the occupation, he isolated himself in complete solitude.

Never stopping his work, in 1940, he finished his memoirs. He also placed the finishing touches on his musical research on the life of Ludwig van Beethoven. Shortly before his death, he wrote Péguy (1944), in which he examines religion and socialism through the context of his memories. He died December 30, 1944 in Vézelay.


Bibliography
Romain Rolland Bibliography

Year Work
1888 Amour d'enfants
1891 Les Baglioni Unpublished during his lifetime.
1891 Empédocle
(Empedocles) Unpublished during his lifetime.
1891 Orsino Unpublished during his lifetime.
1892 Le Dernier Procès de Louis Berquin
(The Last Trial of Louis Berquin)
1895 Les Origines du théâtre lyrique moderne
(The origins of modern lyric theatre) Academic treatise, which won a prize from the Académie Française
1895 Histoire de l'opéra avant Lully et Scarlatti
(A History of Opera in Europe before Lully and Scarlatti) Dissertation for his doctorate in Letters
1895 Cur ars picturae apud Italos XVI saeculi deciderit Latin-language thesis on the decline in Italian oil painting in the course of the sixteenth century
1897 Saint-Louis
1897 Aërt Historical/philosophical drama
1898 Les Loups
(The Wolves) Historical/philosophical drama
1899 Le Triomphe de la raison
(The Triumph of Reason) Historical/philosophical drama
1899 Danton Historical/philosophical drama
1900 Le Poison idéaliste
1901 Les Fêtes de Beethoven à Mayence
1902 Le Quatorze Juillet
(July 14 -- Bastille Day) Historical/philosophical drama
1902 François-Millet
1903 Vie de Beethoven
(Life of Beethoven) Biography
1903 Le temps viendra
1903 Le Théâtre du peuple
(People's Theater)
1904 La Montespan Historical/philosophical drama
1904 - 1912 Jean-Christophe Cycle of ten volumes divided into three series -- Jean-Christophe, Jean-Christophe à Paris, and la Fin du voyage, published by Cahiers de la Quinzaine
1904 L'Aube First volume of the series Jean-Christophe
1904 Le Matin
(Morning) Second volume of the series Jean-Christophe
1904 L'Adolescent
(The Adolescent) Third volume of the series Jean-Christophe
1905 La Révolte
(The Revolt) Fourth volume of the series Jean-Christophe
1907 Vie de Michel-Ange
(Life of Michelangelo) Biography
1908 Musiciens d'aujourd'hui
(Contemporary Musicians) Collection of articles and essays about music
1908 Musiciens d'autrefois
(Musicians of the Past) Collection of articles and essays about music
1908 La Foire sur la place First volume of the series Jean-Christophe à Paris
1908 Antoinette Second volume of the series Jean-Christophe à Paris
1908 Dans la maison
(At Home) Third volume of the series Jean-Christophe à Paris
1910 Haendel
1910 Les Amies
(Friends) First volume of the series la Fin du voyage
1911 La Vie de Tolstoï
(Life of Tolstoy) Biography
1911 Le Buisson ardent Second volume of the series la Fin du voyage
1912 La Nouvelle Journée Third volume of the series la Fin du voyage
1912 L'Humble Vie héroïque
(The Humble Life of the Hero)
1915 Au-dessus de la mêlée Pacifist manifesto
1915 Received the Nobel Prize in Literature
1917 Salut à la révolution russe
(Salute to the Russian Revolution)
1918 Pour l'internationale de l'Esprit
(For the International of the Spirit)
1918 L'Âge de la haine
(The Age of Hatred)
1919 Colas Breugnon Burgundian story
1919 Les Précurseurs
(The Precursors)
1920 Founded the review Europe
1920 Clérambault
1920 Pierre et Luce
1921 Pages choisies
(Selected Pages)
1921 La Révolte des machines
(The Revolt of the Machines)
1922-1933 L'Âme enchantée
(The Enchanted Soul) Seven volumes
1922 Annette et Sylvie First volume of l'Âme enchantée
1922 Les Vaincus
1924 L'Été
(Summer) Second volume of l'Âme enchantée
1924 Mahatma Gandhi
1925 Le Jeu de l'amour et de la mort
(The Game of Love and Death)
1926 Pâques fleuries
1927 Mère et fils
(Mother and Child) Third volume of l'Âme enchantée
1928 Léonides
1928 De l'Héroïque à l'Appassionata
(From the Heroic to the Passionate)
1929 Essai sur la mystique de l'action
(A study of the Mystique of Action)
1929 L'Inde vivante
(Living India) Essays
1929 Vie de Ramakrishna
(Life of Ramakrishna) Essays
1930 Vie de Vivekananda
(Life of Vivekananda) Essays
1930 L'Évangile universel Essays
1930 Goethe et Beethoven Essay
1933 L'Annonciatrice
1935 Quinze Ans de combat
1936 Compagnons de route
1937 Le Chant de la Résurrection
(Song of the Resurrection)
1938 Les Pages immortelles de Rousseau
(The Immortal Pages of Rousseau)
1939 Robespierre Historical/philosophical drama
1942 Le Voyage intérieur
(The Interior Voyage)
1943 La Cathédrale interrompue
(The Interrupted Cathedral) Volumes I and II
1945 Péguy Posthumous publication
1945 La Cathédrale interrompue 
 

  • تاریخ ارسال : Sun 21 Mar 2010, 5:42 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad

کتاب زندگی تولستوی به همراه بیوگرافی رومن رولانhttp://www.ketabnews.com/ketabnewscontent/media/image/2006/03/305_orig.jpg
رومن رولان کتابهای دیگری هم به سبک بیوگرافی به رشته تحریر درآورده است،همچون:زندگینامه بتهوون،میکل آنژ و ماهاتما گاندی.که تصور می کنم این آخری هم به تازگی ترجمه و چاپ شده است.
دوست داران عرصه رمان و فرهنگ از تولستوی زیاد خوانده‌اند ولی گمان می‌کنم کمتر موفق شده‌ایم درباره تولستوی بخوانیم.با مطالعه کتاب زندگی تولستوی با جنبه‌هایی از زندگی تولستوی آشنا می‌شوید که پیش از این برایتان مکشوف نبوده است ،با این‌ که چه افکار و آرای بزرگی در سر داشته و با این که روس بوده اما ذهن و اندیشه خود را در محدوده زمانی و مکانی خاصی محدود نکرده است. نمونه‌ای از مطلبی که به تازگی درباره وی خوانده‌ام را در زیر می‌آورم:




تولستوی هر بار با خواندن حكمتهای فارسی، سعی می كرد آنها را مختصرتر و در عین حال نزدیك‌تر به اصل ترجمه كند. با مشاهده كتابهای منتشره سالهای مختلف، می بینیم چطور تولستوی روی ترجمه این حكمتها كار كرده و آنها را به اصل فارسی اشان نزدیكتر و در عین حال شبیه به ضرب المثل‌های روسی كرده است. تولستوی روی آثار فولكلور فارسی نیز همین كار را انجام داده است. او از ترجمه‌های انگلیسی و فرانسوی گوناگونی استفاده كرده و با دقت روی آنها كار كرده و آنها را برای خوانندگان روسی جالب ساخته در حالی كه سعی نموده اصالتشان حفظ شود. به آسانی می شود احساس كرد كه تولستوی علاوه بر مسائل و ایده‌های اخلاقی برای حكمت آدمی، آزادی‌خواهی، دشمنی با بردگی و استهزا در داستانهای توده‌ای مردم ایران اهمیت زیادی قائل بوده و این نمونه‌ها را طوری ترجمه كرده كه به گوش روسها كه به زرق و برق شرقی كمتر عادت كرده‌اند خوشایند و پندآموز باشند.
تولستوی به موسیقی ایرانی نیز علاقه زیادی داشت. به اعتقاد او این موسیقی خیلی خوش آهنگ، صمیمی و عامه فهم است. او می‌نویسید: "من با موسیقی شرقی آشنایی دارم. آهنگ های فارسی با وجود اینكه ساخت موسیقی اشان فرق دارد برای من كاملاً قابل فهم و دلنشین است. از این رو فكر می كنم كه موسیقی ما هم برای آنها كاملاً قابل فهم باشد. آهنگ تازه، اول به گوش ناآشناست ولی وقتی انسان آن را فهمید لذت می برد. موسیقی خلقی را همه مردم خوب درك می كنند. موسیقی فارسی را دهقان روسی خواهد فهمید همانطور كه موسیقی خلقی روس را یك نفر ایرانی كاملاً درك خواهد كرد."

تولستوی آثار سعدی را خیلی دوست می‌داشت. در ایام جوانی وقتی گلستان را مطالعه می‌كرد، مجذوب این امر شده بود و از همان وقت تا آخر عمر برای نظم و حكمت فارسی ارج فراوان قائل بود. وقتی در سال‌های هفتاد قرن 19، تولستوی روی كتاب الفبا و كتاب‌های روسی برای قرائت كار می كرد، یكی از داستان‌های باب سوم گلستان (دو درویش خراسانی ملازم یكدیگر سفر كردندی) را به شكل قصه جداگانه ای در آورد. تولستوی در سال 1904 میلادی برای مجموعه دائره القرائت بسیاری از حكمت های سعدی را كه از ترجمه روسی گلستان گرفته بود، وارد این كتاب كرد. مقصود از نشر این كتاب آن بود كه به مردم درس انسانیت، نیكی، محبت و صلح بیاموزد. از این روی تولستوی به پند و حكمتهای سعدی روی آورده و از جمله از حكمتهای زیرین استفاده كرده است:
اندیشه كردن كه چه گویم، به از پشیمانی خوردن كه چرا گفتم.

به نطق آدمی بهتر است از دواب
دواب از توبه، گرنگویی صواب

گربه شیر است در گرفتن موش
لیك موش است در مصاف پلنگ

نیم نانی گر خورد مرد خدا
بذل درویشان كند نیمی دگر

ملك و اقلیمی بگیرد پادشاه
همچنان دربند اقلیمی دگر

سرچشمه شاید گرفتن به بیل
چو پر شد نشاید گذشتن به پیل

عاقبت گرگ زاده گرگ شود
گر چه با آدمی بزرگ شود

راستی موجب رضای خداست
كس ندیدم كه گم شد ز ره راست

لو تولستوی نویسنده شهیر روسیه ادب فارسی اهمیت زیادی می داد. او ادبیات كلاسیك فارسی را مطالعه كرده ،به آثار فردوسی، سعدی و حافظ ارج می‌گذاشت. تولستوی با تاریخ و ادب فارسی هم به زبان روسی و هم به زبانهای دیگر اروپایی آشنایی پیدا كرد. در كتابخانه شخصی او كتابهایی در باره تاریخ و ادب ایران موجود بود.
تولستوی در جوانی با اشعار حافظ از طریق ترجمه های اشعار او به زبانهای اروپای غربی آشنا شده بود. او در سالهای بعدی ترجمه این غزلها را به زبان روسی كه فت شاعر معروف روس برایش فرستاده بود، بارها مطالعه كرد. نام حافظ در بسیاری از نامه های تولستوی و فت دراین دوره آمده است. ایوان تورگنف نویسنده معروف روس در سال 1859، دیوان حافظ چاپ آلمان را به فت هدیه داد و فت به قدری از آن خوشش آمد كه خودش شروع به ترجمه روسی آنها كرد. تولستوی باور نمی كرد كه غزلهای فلسفی و صوفیانه حافظ را فت كه شاعر عاشق پیشه و لیریك بود، بتواند خوب ترجمه كند و به او چنین نیشخند می‌زد: “اگر شما تا این حد سرگرم این كار شده‌اید كه بدون آن نمی توانید زندگی كنید، خدا به شما توفیق بدهد كه بتوانید بخوبی حافظ غزلسرایی كنید”. این نامه را تولستوی اوایل اكتبر 1859 به فت نوشته بود. تولستوی در نامه دیگرش می پرسد: "خب، بالاخره حافظ شما چه شد؟ خواهشمندم یكی از بهترین غزلهای حافظ را كه ترجمه كردید برایم بفرستید تا دهنم آب بیفتد". تولستوی به فرانسه می‌نویسد: "و من برایتان گندم می‌فرستم"
فت ، در ماه نوامبر 1859 چند ترجمه خود از غزلهای حافظ را برای وی فرستاد، ولی تولستوی همانطور كه تصورش می‌رفت این ترجمه ها را نپسندید. وی در تاریخ 20 دسامبر 1859، برای باریسوف، یكی از خویشاوندان فت، چنین می نویسد: “به فت بگویید خیلی معذرت می‌خواهم، اما از غزلسرایی حافظانه او خوشم نیامد. در ترجمه هایی كه فرستاده معانی عمیق یافت نمی‌شود و رنگ و شكل فارسی در این ترجمه‌ها دیده نمی‌‌شد.” ولی وقتی چندی بعد مجله روسكویه سلوو ترجمه 27 غزل حافظ را به قلم فت منتشر كرد، تولستوی از آشنایی بیشتر با این شاعر بزرگ ایرانی بسیار خوشحال شد.
البته در جای جای متن کتاب هم آثار علاقه و آشنایی تولستوی با فرهنگهای مشرق‌زمین از ایران گرفته تا هند و چین و همچنین اعتقاد وی به یگانگی ذاتی مذاهب را می‌توانید مشاهده کنید.

درباره رومن رولان:


رومن رولان را در ایران بیشتر با "جان شیفته" و "ژان كریستف" می شناسند. او در ۲۶ ژانویه سال ۱۸۶۶ در كلامسی فرانسه به دنیا آمد. بی‌شك وی یكی از بزرگترین رمان‌نویسان و نمایشنامه‌نویسان فرانسه است. مقالات وی در طرفداری از صلح و مبارزه علیه فاشیسم او را به شخصیتی سیاسی و خاص بدل كرد. تجزیه و تحلیل های او درباره خلاقیت‌های هنری، دربردارنده ذهنیتی متفاوت و منحصربه‌فرد است. در عین حال رولان در نوشتن بیوگرافی نیز مهارت عجیبی داشت.
رومن رولان در چهارده سالگی برای ادامه تحصیل راهی پاریس شد ؛ در همان دوران با افكار اسپینوزا آشنا شد و تولستوی را كشف كرد. در سال ۱۸۸۹ در رشته تاریخ ادامه تحصیل داد و در ۱۸۹۵ با مدرك دكتری در رشته هنر فارغ التحصیل شد. پس از این سیر، به رم رفت. در۱۹۱۲ پس از دوره‌ای كوتاه در تدریس هنر و نیز موسیقی به نوشتن روی آورد. ماحصل این دوره و قبل تر از آن یعنی از ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۲ رمان ۱۰ جلدی ژان كریستف است. در این میان او مقالاتی را نیز در نشریات به چاپ می رساند. این یاداشت‌ها در كتابی تحت عنوان "موسیقیدانان روزگار قدیم و موسیقیدانان معاصر" به چاپ رسید كه هنوز هم جزو بهترین تحلیل‌ها در عرصه موسیقی به‌شمار می‌رود. علاقه رولان به موسیقی سبب نگارش "زندگینامه بتهوون" (۱۹۰۳) شد.همین علاقه شخصی بعدها زمینه‌ای شد برای نوشتن "زندگینامه میكل آنژ" (۱۹۰۵) و "تولستوی" (۱۹۱۱).
در این كتابها علاوه بر معرفی هنرمندها، بررسی های روان شناسانه ای از شخصیت آنها و افكارشان، كشف ذهنیت و خلاقیت هنرمندان و نقد و بررسی آثار هم به چشم می خورد.
رولان با همین نوع تلقی و برداشت در آثارش جایزه نوبل در سال ۱۹۱۵ را از آن خود كرد. این جایزه برای اثر جاودانه و ماندگارش "ژان كریستف" و نیز مقالاتی درباره جنگ به نام "فراتر از جنگ" (۱۹۱۵) به وی اعطا شد.
ژان كریستف كه به نظر بسیاری از منتقدان ادبی شاهكار رومن رولان به حساب می‌آید، درباره موسیقیدانی آلمانی است.
رولان در اثر دیگرش جان شیفته (23-1922) كه به زعم بسیاری گیرایی و موفقیت ژان كریستف را ندارد، این بار جامعه و پیرامونش را از دیدگاه زنی توصیف می‌كند.
یكی از مشخصات آثار رولان، موضع گیری های سیاسی او بود. او در سال ۱۹۱۵ یعنی درست همان سال های اولیه جنگ جهانی اول با نوشتن مقاله" فراتر از جنگ" دیدگاه خود را نسبت به جنگ و متقابلا صلح جهانی اعلام كرد. مقاله به روابط انسان دوستانه آلمان‌ها و فرانسوی‌ها طی جنگ جهانی اول می‌پرازد. رولان هیچگاه به حزب و گروهی وارد نشد. قصد او صلح جهانی بود و جنگ از هر نوعش با دیدگاه فلسفی او در تضاد بود.
كمی قبل از جایزه نوبل یعنی یك سال قبل از آن در ،۱۹۱۴ رولان به سوئیس رفت و كماكان می‌نوشت. نوشته‌های ضد جنگ او در كتابی گردآوری شد و در همان سوئیس به چاپ رسید؛ بازتاب آن در فرانسه با اعتراض‌های شدیدی مواجه شد و او را وطن فروش و خائن نامیدند. رولان در رمانی به نام لی لولی (۱۹۱۹) این بار جنگ را در قالب طنز ترسیم كرد. این اثر هم از بهترین آثارش محسوب می شود. جالب است ارنست لوبیچ نیز در فیلم بودن یا نبودن (۱۹۴۲) وقایع جنگ جهانی دوم را با طنز خاص خودش به تصویر می كشد و از این نظر تاثیر فیلم بر مخاطب بدون اغراق بیشتر است.
در سال ۱۹۲۰ رولان به فلسفه بودایی و مشرق زمین و در راس آن كشور هند گرایش زیادی پیدا كرد و كتابی به سبك زندگینامه درباره مهاتماگاندی (۱۹۲۴) نوشت.
رولان گاندی را در سوئیس ملاقات كرده بود. با گاندی در واقع رولان با مشرق زمین و تفكر شرقی آشنا شد. او تحت تاثیر تعالیم بودایی قرار گرفت و تاثیر گاندی بر او به قدری زیاد بود كه در سال ۳۰ـ۱۹۲۹ كتابی تحت عنوان "پیغمبران هند جدید" را منتشر كرد.
رولان تا سال ۱۹۳۷ در سوئیس اقامت داشت و در سال ۱۹۳۸ به فرانسه بازگشت. همچنان به كار نگارش مشغول بود و با شروع جنگ جهانی دوم بار دیگر مقالات ضد جنگش جنجال های زیادی به پا كرد. او در این مقالات فاشیسم را مورد حمله قرار داد و در راس مقالاتش از تاثیر مخرب افكار نازی‌ها بر اروپا و بلافاصله جهان سخن راند. با توجه به رد افكار استالین در سال های ۳۶-۱۹۳۵ فرانسوی ها دیگر او را به حزب كمونیست منسوب نكردند و از دیدگاه های ضد جنگ او استقبال هم شد. رولان در سال ۱۹۳۵ ملاقاتی با استالین در مسكو داشت و همان زمان در مقالاتی انتقادی حزب كمونیست را زیر سؤال برد و سیاست‌های جنگ طلبانه و خشونت گرایانه آنها را به شدت تقبیح كرد.
رومن رولان سی ام دسامبر سال ۱۹۴۴ بر اثر بیماری سل ، در فرانسه درگذشت. رولان یكبار در سال ۱۸۹۲ و بار دیگر درسال ۱۹۳۴ ازدواج كرد.
رولان درباره خود می گوید: "من شهروندی جهانی‌ام. غالبا در حال جنگ با تبعیض‌های اجتماعیم. در هنر و در راس آن به بتهوون، شكسپیر و گوته عشق می ورزم ... رامبراند نقاش محبوبم است. اما كشور مورد علاقه ام بی‌شك ایتالیاست."
نوشته بالا خلاصه‌ای از مقاله خانم شبنم رضایی در روزنامه ایران است.

  • تاریخ ارسال : Sun 21 Mar 2010, 4:45 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad

ان کریستف یکی از بزرگترین رمان های قرن بیستم است. ژان کریستف کتابی است در ده جلد که خلاصه کردن آن «غیرممکن» است. آنچه در زیر می آید تنها اشاره ای است به هریک از جلدهای این کتاب عظیم و انسانی قرن ما:

 
ژان کریستف (جلد اول)


جلد اول: سپیده دم – دوران کودکی ژان کریستف که در یکی از شهرهای کوچک و قدیمی کرانه رودخانه راین می گذرد. ژان کریستف در خانواده ای که همه اهل موسیقی و هنر بودند متولد می شود. پدربزرگش ژان – میشل نخستین معلم او در موسیقی است. مادرش لوئیزا زنی ساده و دوست داشتنی است. ژان در 12 سالگی پدرش را از دست می دهد و مجبور به کار کردن می گردد. از همان اوان درد تلخ فقر و رنج را می چشد.

جلد دوم: بامداد – دنباله زندگی ژان گریستف در دوره نوجوانی در شهر زادگاهش. نخستین دوستش اوتو، نخستین عشقش مینا، باز دردها و رنج ها....

جلد سوم: نوجوان – ژان کریستف در دربار دوک شهر، نوازنده مخصوص می شود و با «سابین» بیوه جوان که زندگی غم انگیزی دارد، آشنا می شود. چندی بعد سابین می میرد.

جلد چهارم: طغیان – آهنگ های ژان کریستف انقلابی و برخلاف سنت کهنه شهرش است، به این دلیل با مخالفت شدید روبه رو می شود. در این زمان کریستف به خاطر دفاع از دختری دهاتی، سربازی را می کشد و مجبور به فرار می شود و به پاریس می رود.

جلد پنجم: بازار سر میدان – در پاریس تنها و سرگردان با فقر و گرسنگی دست به گریبان می شود و کم کم با محافل هنری پاریس و موسیقی آنجا آشنا می گردد. در این قسمت رومن رولان انتقاد شدیدی از هنر منحط اواخر قرن نوزدهم کرده است. کریستف با گراتسیا آشنا می شود، او را گم می کند و بعدها در دوران پیر و کهولت بار دیگر او را می یابد با اولیویه نیز آشنا می گردد.

جلد ششم: آنتوانت – در زمانی که کریستف در زادگاهش بود با دختری به نام آنتوانت آشنا شد. در این جلد زندگی دردناک آنتوانت و برادرش اولیویه در یکی از شهرهای کوچک فرانسه و پاریس شرح داده شده. آنتوانت در جوانی می میرد.

جلد هفتم: در خانه – دوستی کریستف با اولیویه دوستی فرانسه و آلمان است. هر دو از ابتدال هنر و تعصب ملی برکنارند. کریستف از طریق اولیویه با مردم حقیقی و ساده فرانسه آشنا می شود.

جلد هشتم: دوستان – اولیویه به تشویق کریستف به سرودن شعر می پردازد، ازدواج می کند ولی از ارتش به زودی جدا می گردد. انقلابی در فرانسه به وقوع می پیوندد. اولیویه کشته می شود و کریستف به سویس فرار می کند.

جلد نهم: بوته آتشین – زندگی کریستف در سویس در خانه دوستش – کریستف عاشق زن دوستش لیزا می شود. این عشق دوجانبه است. لیزا دست به خودکشی می زند، ولی نجات می یابد و کریستف از خانه دوستش فرار می کند تا دیگر لیزا را نبیند و زندگی دوستش را تباه نکند.

جلد دهم: روز نو – کریستف دیگر آهنگسازی بزرگ و معروف شده است. زندگیش به تنهایی می گذرد. در این زمان گراتسیا را دوباره می بیند و عشقی عمیق که از سال ها پیش بین آنها وجود داشت، دوباره شعله می کشد، عشقی افلاطونی. گراتسیا چندی بعد می میرد و کریستف را کاملاً تنها می گذارد. ژان کریستف پسر دوستش اولیویه و دختر گراتسیا را نزد خود نگه می دارد. آنها با هم ازدواج می کنند و باز کریستف تنها می ماند. کتاب با مرگ کریستف پایان می یابد.

«ژان کریستف» درحقیقت دائره المعارفی است از هنر و موسیقی و فرهنگ اروپایی. زندگی نسل هایی است که با تلاش ابدی بار سخت زندگی را به دوش دارند.

منبع:
http://www.persianbook.net/structure/criticism.php?start=80&bid=119
  • تاریخ ارسال : Sun 21 Mar 2010, 2:27 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad

رومن رولان شهروند جهانرومن رولان , romain_rolland


(1944-1866)

  رومن رولان شهروند جهان بود.وطن او به راستی قلب تمام کسانی ست که او را دوست می دارند.تمام کسانی که ايمان دائمی و زوال ناپذيرشان عشق بوده و دهانشان با طعم زهرآگين ميوه درخت جهان-دوستی-آشناست.تمام کسانی که برای دوست داشتن لحظه ای به خود مجال سستی و اهمال راه نداده اند و تمام هستی اشان جز به سبب آنچه که دوست می دارند نيست و تنها و تنها حقيقت راستينشان:زندگي.
         رومن رولان دائره المعارف احساسات بود.گنجينه ای از هارمونی احساسات متفاوت و گاه متضاد.او احساسات خود را از روی زندگی اندازه نمی گرفت.بی گذرنامه دوست می داشت.قلب مهربانش برای دردها و مصائب جهانيان می تپيد.هستی اش سراسر پيکار با سرنوشت تلخ جدايی و تنهايی و زوال و گسيختگی بود و حلقه ی گمشده اش :صلح. صلح واقعی را در آغوش بی تشويش آرامش می جست چرا که صلح نبودن جنگ نيست.نجابتش بری بودن از هم آغوشی نامشروع همگان در بستر جنگ های جهانی است و صلح خواهی اش تلاش بی رمقی در راستای مبارزه با آن.
خالق شخصيت ژان کريستف ۲۹ ژانويه سال ۱۸۶۶ در شهر کلامسی - نيورِ (۱) فرانسه چشم بر جهان گشود. منزل خانواده رولان در خيابانی قرار داشت که امروزه به نام خيابان رومن رولان شناخته می شود .همان خيابانی که در کتاب آنتوانتِ (۲) رمان ژان کريستف بارها به آن اشاره شده است. نام واقعی اش ال.سنت جوست (۳) بود.آنتوانت ماری (۴) مادر رومن دلداده ی موسيقی بود و با اصرار و مداومت بسيار توانست همسر سرسخت خود  -اميل (۵) - را راضی کند تا بمنظور تحصيلات بهتر پسرشان راهی پاريس شوند(۶) . نوجوان چهارده ساله پس از ورود به دبيرستان سنت لوييس (۷) با آثار نويسندگانی چون اسپينوزا و لئو تولستوی آشنا شد.در مدرسه عالی (۸) به فلسفه روی آورد اما روح مستقل و طبع آزادانديشش هيچ گاه نتوانست با فلسفه سازگاری نشان دهد لذا با سفر به ايتاليا (۹) تحصيلات آکادميک خود را در رشته تاريخ هنر و موسيقی ادامه داد تا در نهايت دکترای هنر گرفت(۱۰) .
ايتاليا، جوان سرزمين گل(۱۱) را شيفته خود ساخت. با اينکه نتوانست زمان زيادي را در کشور مورد علاقه اش سپری کند اما همين فرصت اندک (۱۲) موجب شکوفايی استعداد و نبوغش گرديد.دوستی اش با مالويدا ون ميسنبرگ (۱۳) موجب آشنايی با انديشه ها ی نيچه و واگنر شد.اين دوست ايتاليايی در روشن کردن نخستين بارقه های تلاش رولان در ورود به صحنه جريانات ادبی تاثير به سزايی داشت. 
پس از بازگشت از ايتاليا به تدريسِ تاريخ هنر روی آورد و بعد  از گذشت سه سال تدريس در مدرسه عالی (۱۴) به سوربون راه يافت (۱۵) و اين بار تاريخ موسيقی را برگزيد.اما تدريس برای رومن رولان نه تنها لذت بخش  نبود که ملال آور و خسته کننده شد تا آن که تدريس را رها کرد (۱۶) و به نوشتن پرداخت.
ازدواج ناموفقش با کلوئيد برئال (۱۷) پس از نه سال زندگی به پايان رسيد و زندگی مشترک مجدد را تنها پس از ۳۳ سال تنهايی، با ماری کوادچفِ (۱۸) نيمه فرانسوی آغاز کرد و اين بار همسرش تا لحظه ی وداع-۳۰ دسامبر ۱۹۴۴ (۱۹) - در کنارش ماند.
 بتهوون الهه موسيقی اش بود و رامبرانت نقاش مورد علاقه اش . به گوته و شکسپير عشق می ورزيد.ذکر نام تله موش بر آغازين نوشته های کتاب سفر درونی خود گويای اين مطلب است که علاقه اش به آثار شکسپير تا زمان وداع نيز به فراموشی سپرده نشد.نخست با تئاتر شروع کرد.نمايشنامه هايش بيشتر منعکس کننده جريانات انقلاب فرانسه و دوران مذکور است.از ميان نمايشنامه های متعددی که نوشت دو مجموعه زير بيشتر حائز اهميت اند:
 ۱-تراژی ايمان(۱۹۰۹):شامل سنت لوييس(۱۸۹۷)-آئرت (۱۸۹۸) -پيروزی عقل (۱۸۹۹)
۲-تئاتر انقلاب(۱۹۰۹):شامل ۱۴ ژوئيه (۱۹۰۲) -جورج دانتون (۱۹۰۰) -گرگ ها (۱۸۹۸) -زمانی که می آيد(۱۹۰۳)
 موسيقی را آينه ی بی پروای روح می دانست.از همان آغاز به خصوص در تحصيلات دانشگاهی با موسيقی آشنا شد.رساله ی دکترای خود را به بررسی تاريخ اپرای اروپا ماقبل ژان باپتيس لولی و آلساندرو اسکارلتی (۲۰) اختصاص داد و دو مجموعه برجسته رولان در تاريخ موسيقی که شهرت خوبی را برايش به ارمغان آورد عبارتند از:موسيقيدانان ديروز و موسيقيدانان امروز (۲۱) .
رومن رولان در نگارش زندگی نامه دستی توانا داشت.گويی روح فردی که وصفش می رود در رولان حلول می کند. زندگی - بتهوون (22) –هندل (23) -ميكل آنژ (24) –گاندي (25) و لئو تولستوي (26) از مهمترين آثاريست که در اين زمينه نوشته است.
روح آدمی تا در معرض امتحان قرار نگيرد شناخته نمی شود و جنگ جهانی امتحان خوبی بود.از هر گونه نژاد پرستی و ملی گرايی افراطی  دوری گزيد. به تمام معنا صلح طلب بود و تمايلات صلح خواهانه اش دشمنان زيادی را بر ضدش شوراند.او را مورد افترا قرار می دادند و رولان آلمانی صدا مي زدند.چرا که سبک نگارشش به سبک ادبی آلمان نزديک تر بود و به همان اندازه به آلمان و گوته و موسيقی دانان و هنرمندانش عشق می ورزيد که به فرانسه و هوگو و نتردام. رومن رولان حقيقتا شهروندی جهانی بود.مقالات صلح جويانه اش خطاب به وجدان در اغمای جهانيان بود و خواسته اش دستيبابی به صلحی واقعی و پيوند و يگانگی و وحدت و آرامش. به ناچار به سوييس رفت (27)  و در جنگ شرکت نکرد.۲۳ سال از عمر خود را در آنجا گذراند و تلاش و مبارزات ضد جنگ خود را با نگارش مقالاتی چون مجموعه ی -فراتر از جنگ(28) - ادامه داد و با تاسيس مجله -اروپا (29) - با گرايشات ناسيونالستی مخالفت نمود.
در ژنو به همکاری با آژانس حمايت از زندانيان جنگ مشغول شد و با مهاتما گاندی در ولنيو سوييس ملاقات کرد (30). به دعوت ماکسيم گورکی به جماهير شوروی سفر نمود (31) و در مسکو به عنوان سفير غير رسمی هنرمندان فرانسه در جماهير شوروی مورد استقبال قرار گرفت.با استالين ديدار نمود اما هيچ گاه گرايشات ماديگرايی و سوسياليستی کمونيستی پيدا نکرد.گاه او را حامی نظر مارکس می خواندند در حاليکه رولان شايد به گوشه هايی از آن در قالب تئوری موافق بوده هرگز در عمل آن را نپذيرفت و برخورد نظام کمونيستی را با بشريت همچون روسپی ای می دانست که خود را به همگان تفويض می کرد (32) .او همچنين انزجارش را از بی عدالتی دنيای بورژوا-کاپيتاليستی بارها گوش زد کرده است.
فعاليت هاي صلح جويانه اش بهانه اي شد براي آشنايي به مهاتما گاندي و بررسي زندگي و تفكر گاندي زمينه اي براي آشنايي با هند و هند روزنه اي از عرفان شرق و چه حيف كه مجال آن نيافت كه در شرق بيشتر كند و كاو كند.گاندي را مسيحي ديگر مي خواند. علاقه اش به كشور رابين رانات تاگور (33) و عرفان شرق سيری ناپذير بود. هند برايش همچون دريچه ای بود که او را با  دنيايی نو-انديشه هايی نو  و سرچشمه ی جديدی از حقيقت  آشنا می ساخت. ذهنيتی جديد، ايمانی جديد و مردمانی جديد. شك و ترديد ديروزش راه ايمان فردا روزش را هموار كرد و از آن چه در بررسي روند ذهني رولان فهميده مي شود اين است كه  پس از برخورد با شرق گرايشش به دين آسماني و به خصوص مسيحيت بيشتر مي شود(34) .خاور برايش پيام آور انديشه يست كه در چهارچوب مفاهيم و ذهنيت باختر معنا ندارد.
رومن رولان در ايران با نام دو کتاب -ژان کريستف (35) - و -جان شيفته (36) - شناخته می شود.دو رمان اعجاب انگيز که رولان شهرتش را مديون نگارش آن دوست. دو کتاب که گاه می توان آن را يک مجموعه در نظر آورد. ژان کريستف حقيقتا يک رمان موزيکال است-رمانی که گام ها و اصوات موسيقی را لا به لای سطورش پنهان ساخته و هنگامی که سطر های آن خوانده می شود گويي همه چيز در فضايي مه آلود فرو مي رود و موسيقي به گوش مي رسد. رولان در اين کتاب با زبان موسيقی سخن می گويد و گاه که كلامش از سخن گفتن باز می ايستد تنها می نوازد و نت ها و اصوات موسيقی را در قالب کلمه ها و واژگان در می آورد. موسيقی ای که گاه آدمی را به شور و هيجان وا می دارد و گاه متأثر می سازد.
 ژان کريستف ، موسيقيدانی آلماني ست  که پس از درگيری با پليس مجبور به ترک کشور شده و به فرانسه مهاجرت می کند. ژان که در طي دوران بلوغ فکريش دست خوش تحولاتي فراوان بوده و تا حدودی دارای روحي چند شخصيتی ست به آرامی شخصيت اصلی و با دوامش شکل می گيرد و به يک ثبات معقول و منطقی  مي رسد. زندگی ژان کريستف کرافت تا حد زيادی به زندگی و انديشه های بتهوون و موتسارت و واگنر شبيه است اما از آن چه معلوم است ژان بيشتر به خالق خود مانند است تا به فردی ديگر.موسيقي در ژان نياز شديدي به دوست داشتن بر مي انگيزد و كسي كه خوب دوست مي دارد، ديگر كم و بيش نمي شناسد.خود را به تمامي در راه همه كساني كه دوست مي دارد ايثار مي كند.اين عشق افلاطوني نصيب كسي نمي شود جز روح اليويه ي فرانسوي كه روانش چون پناهگاهي ست نرم و اطمينان بخش تا ژان سراسر هستي خود را به او بسپرد.ژان در دوستي با اليويه جهان را از منظرگاه دوست مي نگرد و هستي را با حواس دوست در آغوش مي كشد اما غافل از آنكه طبيعت بي رحم در جدا كردن دو قلب كه به يكديگر عشق ورزيده اند هرگز عشق را در يك زمان از هر دو قلب بر نمي كَند بلكه چنان مي كند كه يكي از آن دو زودتر از دوست داشتن باز ايستد تا هميشه آن يك كه بيشتر دوست دارد فدا گردد.و اين ژان است كه هرگز نمي تواند در دوست داشتن لحظه اي به خود مجال سستي و اهمال راه دهد.
شباهت هاي  زيادی بين زندگی خود نويسنده و ژان کريستف وجود دارد.برای مثال به گفته ی خود رومن رولان شخصيت پدربزرگ ژان تا حد زيادی شبيه به پدربزرگ خود او بوده است. ژان شخصيتِ صلح جويی دارد اما اليويه تا حدی ناسيوناليست است.رولان در طول زندگی خود با فردی به نام لويس ژيله دوستي داشت که تضاد فکريش با او شبيه به اختلاف سليقه هاي فكري  ژان و اليويه است. رولان به جنگ نمی رود و  ژيله با ذهنيتي مخالف در نبرد شركت مي نمايد. و اما جدايی خبر نمي كند. لويس در يك برهه ی زماني از دوست خود جدا شده و باز به وي  می پيوندد.همان سرنوشتی که بر سر اليويه و ازدواجش می آيد.دوستی آن دو هيچ گاه به پايان نمی انجامد و لويس پس از ۲۷ سال سكوت در نامه ايی علاقه ی وصف ناپذيرش را به رولان متذکر می شود (37) .نگارش کتاب ژان کريستف هشت سال به طول انجاميد و می توان گفت که نويسنده در طول اين ساليان شخصيت هاي  داستان خود را به بلوغ می رساند.
در خواندن اين کتاب گاه آدمی خود را به جای شخصيت های داستان مي انگارد و گاه نيز تصور می شود که رولان شخصيت های متفاوتی را در قالب يک نفر آفريده است. ژان کريستف منعکش کننده انديشه ها و گرايشات صلح طلبانه ی رولان است تا جايی که جايزه ی نوبل ادبياتی (38) که بخاطر نگارش اين کتاب به وی اهدا شد بيشتر جايزه ی صلح است تا ادبيات. رولان در اين کتاب وقوع جنگ بين دو کشور آلمان و فرانسه را پيش بينی می کند و درست دو سال پس از اتمام کتاب است که جنگ جهانی اول رخ می دهد.ژان کريستف رمانی ده جلديست که رولان آن را در مجله دوست قديمی خود چالز پگی به چاپ رساند (39).
و اما -جان شيفته - که گويی رونوشتی ديگر يست از ژان کريستف در قالب شخصيت مونثِ  آنت.آنت همانند ژان شخصيتی به خصوص و استثنايی دارد.شخصيتی که در مقايسه با ژان از دوام و ثبات روحی بيشتری برخوردار است. جان شيفته نيز همانند  ژان كريستف نمونه ی کاملی ست از کتابي که به آن عنوان رومن فلو (40) اطلاق می شود چرا که هر فصلش به تنهايي ماجرايي جداگانه داشته  و در عين حال مكمل جريان اصلي داستان است.داستان با گذر زمان شکل می گيرد و آنت نيز در ذهن نويسنده به بلوغ مي رسد.رومن رولان به هنگام توصيف كردن به درون فرد نفوذ مي كند  و روح  و روان فرد را توصيف مي نمايد و آن چه را مي گويد كه بايد و هنگامي كه تحت تاثير قرار مي گيرد كلمات از زبانش جاري مي شوند و گاه كه كلامي كوتاه افاقه مي كند از سخن گفتن باز مي ايستد.جالب آن که رومن رولان در توصيف هر دو جنس آن چنان تبحر دارد که نمی توان براي خودش جنسي تعيين کرد و اين خوشبختانه از مزايای زبان فارسی ست چرا که در زبان فرانسه اين تلاش بی فايده است و حروف تعريف همه چيز را از روی ظاهرش می سنجند.
هر دو کتاب را به.آذين به پارسی برگردانده است.محمود اعتمادزاده متخلص به م.ا.به آذين از بنيان گذاران كانون نويسندگان- مترجم قدريست كه قلم شيوا و توانايش  معجزه مي كند.او داستان را دوباره مي آفريند.ژان و آنت هر دو به همان ميزان به رولان تعلق دارند كه به اين مترجم گرانقدر پارسي زبان.اشرافش به زبان فرانسه همچون محمد قاضي شگفت انگيز است و از ترجمه هاي  به نام ديگرش مي توان به رمان روسي دن آرام اشاره كرد.او خوب با موسيقي متن كتاب هاي رومن رولان آشناست و تلاشش در اجراي دوباره آن در قالب موسيقي پارسي  و گنجاندنش در ربع پرده هاي موسيقي ايراني تحسين برانگيز است.
پس از بازگشت به فرانسه به نگارش و بررسی زندگی بتهوون و چارلز پگی پرداخت و در شهر وزله بر اثر بيماري سل كه از كودكي رنجش مي داد با زندگی وداع گفت تا بار ديگر ، جايی ديگر از نو زاده شود.
رومن رولان نمرده و مرگ همان دروغ است.چرا كه با عشق در تماس بود و هر چيز كه با عشق تماس يابد از مرگ مي رهد.او تنها در گورستان كوچكي در قلب آناني كه دوستش مي دارند  خفته است و منتظر روزي ست كه گودال شكافته شود و مردگان از گورهاي خود بيرون بيايند تا به عاشق و معشوقي كه خاطره اشان مانند بچه اي در شكم مادر در سينه اش آراميده است – لبخند بزند.زندگي برايش غم انگيز نيود اما ساعاتِ غم ناكي داشت و با تمام رنجي كه مي كشيد سعي داشت هماني باشد كه بايد:انسان.

                                                 ------------------------------------------------------------
۱-Clamecy, Nièvre  
۲-جلد شش کتاب ژان کريستفAntoinette
۳-L.saint Just
۴-Antoinette Marie
۵-Emile پد رومن رولان وکيل بوده است.
۶-(۱۸۸۰)
۷-Saint-Louis
۸- (۱۸۸۶)École normale supérieure
۹-(۱۸۸۹)
10-(۱۸۹۵)
۱۱-نام قديم کشور فرانسه
۱۲-اقامت رولان در ايتاليا دو سال به طول انجاميد.
۱۳-Malvida Von Meysenburg
۱۴-École normale supérieure
۱۵-(۱۹۰۳-۱۹۱۰)
۱۶-(۱۹۱۲)
۱۷- Clotilde Bréal
۱۸-Marie Koudachev
۱۹-Vézelay
۲۰-Histoire de l'opéra avant Lully et Scarlatti
۲۱-(۱۹۰۸) Musiciens d'autrefois et Musiciens d'aujourd'hui
 22-(1903) Vie de Beethoven
33-(1910) Haendel
24-(1907) Vie de Michel-Ange
25-(1924) Gandhi  Mahatma
26-(1911) La Vie de Tolstoï
27-(۱۹۱۴-۱۹۳۷)
28- Au-dessus de la mêlée
29-(۱۹۲۳) Europe
30-(۱۹۲۴)
31-(۱۹۳۵)
32-جان شيفته
33-(1930) رومن رولان و رابين رانات تاگور در ژنو ديدار و گفتگو كردند.
34-رومن رولان:‌‍‹‹هر كس بتي براي خود دارد –اگر بت داشتن به هر قيمتي لازم باشد باز خداي مهربان بهتر!دست كم او بتي نژاده است.خود من هم يكي از آن خود دارم.خدايم-خداي ناشناخته ام.حقيقت نهفته ام و آن سودا كه به جستجوي وي مي راندم.››
35-(۱۹۰۴-۱۹۰۱۲) Jean-Christophe   
36- (۱۹۲۲-۱۹۳۳)l'Âme enchantée
37-Louis Gillet وی در نامه ای خطاب به رولان می نويسد:
Cher,Cher ami.un mot pour le bonheur d'hier.un mot pour le bonheur de dire tu.Adieu,que tu es bon! Esperance! Je t'embrasse.Ton vieux Louis.
عزيزم!عزيزترينم!كلامي از اوقات خوش ديروز و كلامي از خوشبختي براي به تو گفتن:بدرود.كه تو خوب هستي.هنوز اميدم را از دست نداده ام!تو را در آغوش مي گيرم. دوست قديدميت لوييس.
38-(۱۹۱۵) بخاطر نگارش ژان کريستف و مجموعه مقالات صلح طلبانه
39- les Cahiers de la Quinzaine
40-Roman Fleuve:(English)river novel

نقل از www.jenopari.com
  • تاریخ ارسال : Sun 21 Mar 2010, 12:1 PM
  • دسته بندی :
  • نویسنده : ariusabdulahad

بیوگرافی رومن رولانhttp://hamshahrionline.ir/hamnews/1383/830801/news/007437.jpg

برنده جایزه نوبل ادبیات سال 1915


رومن رولان، نویسنده فرانسوی و برنده جایزه نوبل ادبیات سال 1915، نه تنها خالق رمان 10 جلدی "ژان كریستف"بود، بلكه بیوگرافی های قطوری درباره مشاهیر جهان از جمله: بتهوون، تولستوی، گاندی، هندل، گوته و غیره نیز نوشت. كتاب بیوگرافی او پیرامون بتهوون مثلا شامل 7 جلد است كه در رابطه بازندگی هنرمندان و تاریخ موسیقی غرب نوشته شده. رولان غیر از آن، نمایشنامه هایی با عنوان های: شكسپیر، روبسپیر و دانتون نوشت.
آیا آنطور كه رولان ادعا میكرد، یكی از هدفهای بیوگرافی نویسی اش، روشنگری و تبلیغ اصول اخلاقی و انساندوستی است؟. به قول خودش او میخواست كه با معرفی هنرمندان و مشاهیر انساندوست جهانی، مانع سركوب و خطر آزادی درونی انسان درجامعه غیرعادلانه شود و برای اینكه اروپا رااز یك زوال فكری-فرهنگی و اخلاقی نجات دهد، كوشید تاباكمك معرفی قشر برگزیده روشنفكر، به انقلاب اخلاقی درمیان خوانندگان دست بزند و نوزایی فرهنگی جدیدی را در اروپا موجب شود. او آشكارا اعتراف میكرد كه علاقه اش به نظام سوسیالیستی بخاطر امیدهای اخلاق انسانی است و نه به دلیل موفقیت های اقتصادی یا سیاسی. او هدف آثارش را امید به زندگی می دانست تا تبلیغ آرمان گرایی و خیال پردازی.
رومن رولان بر اثر رمان 10 جلدی ژان كریستف به شهرت جهانی رسید و درسال 1915 جایزه نوبل را به خاطر این رمان دریافت نمود. دو قهرمان مشهور این رمان یعنی: اولیور، فرانسوی و دیگری یعنی ژان كریستف، آلمانی هستند. یعنی دو قهرمان از دو كشور همسایه كه دوسال بعد در میدان های جنگ جهانی اول به روی هم سلاح كشیدند. منتقدین چپ درباره قهرمان ایده آلیستی رمان فوق می نویسند كه او به سبب آشنایی با وضع دو كشور درحال بحران نامبرده فوق، بدون اینكه بتواند با طبقه كارگر دو كشور ارتباط برقرار كند، به شورشی فردی و غیر سازماندهی شده، دست می زند كه از پیش شكست اش حتمی است و مجبور می شود به خارج فرار كند و سال ها بعد، وقتی جنگ پایان یافته، به كشورش باز می گردد و می بیند كه برای نسل جوان جدید، خوشبختی های مادی مهمتر از اصول اخلاقی سابق گردیده اند و وی به این دلیل دچار بحران روحی میشود. كمیته اهدای جایزه نوبل، از جمله دلایل خود، اعلان كرد كه: ما در این رمان شاهد احترام به خیال پردازی و ایده آلیسم ادبی- شاعرانه ای هستیم كه نویسنده با گرمی و اصالت خاصی، تنوع و گوناگونی انسان ها را در آن نشان میدهد.
رومن رولان به دلیل انساندوستی اش در تمام عمر میان طبیعت گرایی عارفانه و افكار سوسیالیستی، در نوسان بود. او از سال 1895 به آرمان های سوسیالیستی علاقه یافت. ولی پاسیفیست بودنش موجب شد كه او نتواند تا آخر عمر بین این دو جهانبینی بند بازی نماید. وی نخستین بار با تكیه بر عقاید تولستوی به انتقاد از ابتذال اخلاقی جمهوری سوم فرانسه پرداخت. مورخین ادبی چپ درباره رولان می نویسند كه وی سالها از موضع هومانیسم بورژوازی با تكیه بر اصول اخلاقی صوری و مجازی به مبارزه ضد امپریالیستی و ضدفاشیستی پرداخت و در موضع جهان وطنی، دچار ایده آلیسم شد. سرانجام در مرحله ای از زندگی اش، او از خواست های شخصی و فردگرایانه گذشت و به قبول و پذیرش اهداف انقلاب سوسیالیستی روی آورد. او سال ها كوشید با شعارهای هومانیستی- برادرانه، ولی فردگرایانه، وجدان هم عصران خود را بیدار نگه دارد و به شكایت از بربریت جنگ بپردازد كه در آن ایده آل های زندگی، تراژدی گونه سركوب می شوند، بپردازد. رومن رولان درجنگ جهانی اول با كمك مقاله "روح و فكر آزاد"، به تبلیغ عقاید صلح جویانه خود پرداخت و در پیام "درود به انقلاب اكتبر روسیه"، آن را واقعه ای آزادی بخش برای تمام خلق های جهان معرفی نمود. رولان در رمان 7 جلدی "روح و افكار جادوشده"، بجای عشق انسانی صوری و مجازی،به قبول مبارزه طبقاتی برای حل اختلافات اجتمایی، تن در داد و عملی كردن هومانیسم در قرن 20 را در دفاع از ایدئولوژی سوسیالیستی با اعتبار جهان شمولی دانست. او به دلیل مبارزه ضد فاشیستی اش از دریافت جایزه گوته،اهدا شده در آلمان سال 1933، خودداری كرد. این اقدام او باعث شد كه دانشجویان نازی آلمانی، بعدها آثارش را در مراسم تكان دهنده كتاب سوزی مشهور آنزمان، به صورت نمایشی همراه آثار سایر نویسندگان مبارز ضدفاشیست، به درون آتش بیندازند و فروش آنها را در كتاب فروشی ها ممنوع اعلان كنند.
رومن رولان درسال 1934 با یك دوشیزه روسی ازدواج نمود و یكسال بعد همراه او به دیدار ماكسیم گوركی رفت و سفری همه جانبه به بیشتر نقاط شوروی نمود و به تعریف و تحسین از پیشرفت های سوسیالیستی در آن زمان پرداخت. ولی سرانجام درسال 1938 او زبان به گلایه گشود و به اهداف هومانیستی بلشویك ها شك كرد و از اینكه سوسیالیسم باعث نابودی مذهبی شدن انسان میگردد، انتقاد نمود. او از موضع استتیك صلح خواهانه، نابودی آثار هنری درجنگ را، فاجعه آمیز تر از كشته شدن انسان ها دانست، چون به قول او، از طریق نابودی آثار فرهنگی و فكری، یك نژاد انسانی نابود می شود.
ازجمله آموزگاران صلح خواهی و طبیعت گرایی عرفانی او، غیر از تولستوی و اسپینوزا، گاندی و فلسفه هند بودند. در آغاز، جواب یك نامه پر امید تولستوی، باعث دلگرمی رولان برای نویسندگی گردید. او در یك كتاب فلسفی كه درسال 1888 منتشر كرد، نوشت كه آزادی تفكر انسانی، فقط بر اثر شناخت و تسلط بر ترس از مرگ، امكان دارد. به نظر مورخین، رولان توانست از این طریق به تفكر سیاسی و عرفانی خود وحدت دهد. از دیگر جملات معروف وی این بود كه نوشت: من به حزب و سازمانی خدمت نمی كنم، بلكه نیروی زندگی و مرگ را به آواز میكشم. به نقل از ماركسیست ها، پی شداوری و احتیاط های او در باره خشونت و مقاومت انقلابی، باعث شد كه رولان به مقاومت منفی روی آورد. او در سال 1924 بیوگرافی گاندی را منتشر نمود و گاندی او را در سال 1931 در این رابطه در سوییس ملاقات نمود؛ زمانی كه رولان هنوز كمونیست و در مهاجرت زندگی میكرد. پیش از گاندی، رابیندار تاگور، شاعربنگالی- هندی، بعد از اعطای جایزه نوبل به رولان، به دیدار وی نیز به سوئیس رفته بود. امروزه گویا در فضای ادبی فرانسه، رومن رولان،مشهور به نویسنده ای عارف و طبیعت گرا باشد.
رومن رولان Romain Rolland بین سال های 1866 و 1944 زندگی نمود. پدرش دفتر ثبت اسناد داشت. رولان تا سال 1899 در دانشگاه به تحصیل رشته جغرافیا و تاریخ پرداخت و بعدها استاد تاریخ موسیقی شد. در زمان جنگ جهانی اول او همكار صلیب سرخ برای كمك به آسیب دیدگان جنگ گردید.
به نظر مورخین ادبیات، رولان در سال 1915 جایزه نوبل را دریافت كرد چون او از طرفین جنگ خواسته بود كه با كمك عقل و خرد مسائل خود را حل كنند و به جنگ پایان دهند. غیر از آن، او در سال پیش خواهان یك سازمان بین المللی جهانی برای حل اختلافات بین كشورها شده بود. به این دلیل مخالفین وی، اعطای جایزه نوبل به او را اقدامی صرفا سیاسی میدانند. رومن رولان از طریق نیچه با موسیقی واگنر آشنا شد. انیشتین بعدها به دلیل فعالیت های صلح جویانه رولان در میان روشنفكران ملی گرای آلمانی، از وی به نیكی یاد نمود.
آثار رولان شامل: مقاله، رمان، نمایشنامه، و بیوگرافی هستند. ازجمله نمایشنامه های او: دانتون، روبسپیر، تراژدی های ایمان، و درام های انقلابی مانند گرگ ها هستند. و از جمله رمان هایش: ژان كریستف، و روح جادو شده می باشند. رولان بیوگرافی هایی درباره: بتهوون، تولستوی، گوته، گاندی، و غیره نیز منتشر كرد. او در جوانی نمایشنامه هایی "ایده گرا"نوشت و كوشید در آغاز، برای پیام های خود از ژانر ادبی درام استفاده نماید. آخرین نمایشنامه اش "روبسپیر"، در سال 1939 منتشر شد. او در بعضی از درام های خود از جمله در "تراژدی های ایمان"، از خواننده و بیننده می خواهد كه برای دفاع از اصول اخلاقی اش، ریسك نموده و حتا خطر مرگ نماید. در دوره روشنگری او، معروف به " تاتر برای همه "، رولان دچار سرخورده گی شد چون مخاطبین اش علاقه خاصی به پیام های وی نشان ندادند. دو مجموعه نمایشنامه های انقلابی آغازین او، یعنی گرگ ها و دانتون، درباره نیروی بشاشیت در زندگی هستند و نه پیرامون مسائل سیاسی یا اجتمایی. مقاله "روح و فكر آزاد"او در سال 1915 باعث خشم نظامیان و ناسیونالیست های جنگ طلب شد. بدین جهت رولان به دلیل احتمال توطئه چینی آنان برای سر به نیست كردنش، به كشور همسایه، یعنی سوئیس مهاجرت یا فرار نمود.

 

تبلیغات

تبلیغات